Charkowski Narodowy Uniwersytet Budownictwa i Architektury został dwukrotnie ostrzelany przez rosyjskie wojsko: 2 i 8 marca 2022 roku.
„2 marca nie doszło do bezpośredniego trafienia w budynki uniwersytetu. Jednak okna i drzwi pobliskiego budynku SBU zostały wysadzone przez loty. A 8 marca doszło do kolejnego ostrzału. Potem było dwóch przybyszów do tak zwanego nowego budynku na Myronositskiej. Zawaliły się dwa piętra” – powiedział platformie „Swoi Dim” dziekan Wiaczesław Butskij.
Znacznym zniszczeniom uległ także sąsiedni budynek uniwersytetu, mający wartość historyczną. Tam fala uderzeniowa wybiła okna i zniszczyła witraże
„Najważniejszy budynek po stronie sumskiej powstał w 1927 roku według projektu słynnego charkowskiego architekta Ołeksandra Mołokina. Budynek jest zabytkiem architektury o znaczeniu lokalnym” – powiedział charkowski architekt Jewhenii Sołowjow.
Budynek w stylu Art Deco przy ulicy Sumskiej 40 został zaprojektowany przez Oleksandra Mołokina we współpracy z innym architektem, Gieorgijem Ikonnikowem, specjalnie dla Derżstracha. Jednak po drugiej wojnie światowej Charkowski Instytut Inżynierii i Budownictwa (obecnie Charkowski Narodowy Uniwersytet Budownictwa i Architektury) przeniósł się w to miejsce, ponieważ jego budynek został zniszczony. W latach 1960. XX w. na dziedzińcu dobudowano parterowy hol. Później w pobliżu powstały jeszcze dwa budynki uniwersytetu.
„Od strony Sum do tego budynku przylega budynek architektoniczny. Został zbudowany w latach 80-tych. A po przeciwnej stronie, od ulicy Myronosyckiej, która najbardziej ucierpiała w marcu 60 roku, stoi jeszcze powojenny budynek z lat 70. i 2022. – kontynuuje architekt Sołowjow.
Jednak pomimo znacznych zniszczeń budynki uczelni budowlanej podlegają remontowi
„Dach i konstrukcje są uszkodzone, wszystko przecieka, wewnątrz panuje bałagan, szkło jest potłuczone. Ale budynek na Myronositskiej stoi, więc nie można powiedzieć, że wszystko bezpowrotnie stracone, trzeba go zburzyć i zbudować nowy. Jeśli będzie inicjatywa, pieniądze i chęci, wszystko da się przywrócić” – zapewnia Jewhenii Sołowjow.
Od czasu ostrzału budynek na Myronosyckiej nie funkcjonuje, natomiast na Sumach, pomimo braku ogrzewania i wody, do niedawna nauczyciele nadal pracowali, bo uczniowie nadal się uczą, choć zdalnie.
Na platformie „Svoy Dim”. można udostępnić własne wspomnienia zniszczonego domu lub instytucji, w której pracowali.
Inne materiały o specjalnym temacie
Łysiczańska Górniczo-Przemysłowa Szkoła Zawodowa. Zaginiony pomnik